صدور آن، يعني 1232 ـ 1233، ننگو (= عصر) جوئئي1 (يا تئئي)، جو ئئي شيكيموكو ناميده ميشد. ميوشي ياسوتسورا2 و هوكيو انزن3 آن را تحت رهبري حكومت شوگون تنظيم كرده بودند. هدف آن نقض دائيهوريوريتسو (نيمهٴ اول سدهٴ هشتم) نبود، بلكه ميخواست آن را تكميل كند و وضع سياسي كاملاً تازهاي را مورد توجه قرار دهد، يعني ملوكالطوايف را در برابر قدرت مطلقه.
جوئئي ـ شيكيموكو بيشتر با خط هجايي ژاپني نوشته شده بود، حال آن كه خط دائيهو كاملاً با حروف چيني بود (ج 1، ص 508).